Blog Przemysława Iwańczyka

Klapa z Superpucharem na piłkarskie otwarcie, zagrożony mecz Polska - Portugalia, wpadka szefa Narodowego Centrum Sportu Rafała Kaplera, jego horrendalna, ponad półmilionowa premia za „dobrą robotę”, a później odwołanie - to jeszcze nie koniec sprawy Stadionu Narodowego. Dziś coraz więcej wskazuje na to, że kolejną odsłoną może być dymisja minister sportu Joanny Muchy.

Odejście Kaplera nie jest zaskakujące - podjął się organizacji imprezy, której ze względów bezpieczeństwa nie był w stanie przeprowadzić. Podpisał kontrakt, z którego się nie wywiązał, przez co zleceniodawca - Ekstraklasa SA - może teraz domagać się odszkodowania. Gigantycznego ponoć, nawet 1,5 mln zł.

Zaskakująca jest jednak metamorfoza, jaką szef NCS-u przeszedł w ciągu 24 godzin - od butnego, pewnego siebie menedżera, który zapewniał, że spisał się na medal, do zapędzonej w kozi róg ofiary, która zwalnia się z pracy, bo „jej czas minął”.

Nie mam wątpliwości, że ktoś przystawił Kaplerowi pistolet do głowy i że była to najpewniej minister Mucha. Nie wierzę też, że właśnie teraz przypadkiem wypływa informacja o gigantycznej premii Kaplera za budowę stadionu (570 tys. zł). Kwotę tę - precyzując, że chodzi o dwie transze po 342 tys. i 228 tys. zł - potwierdziła w poniedziałek z ironicznym komentarzem „za sukcesy” pani minister, de facto zwierzchnik Kaplera, a więc i współodpowiedzialna za stadionową hucpę.

Minister Mucha na sporcie się nie zna i najmniej świadczy o tym jej pytanie, kto wybrał Legię i Wisłę na finalistów Superpucharu. Błądzi, kluczy, w czasie tego samego telewizyjnego programu żałuje, że widowisko, jakie z zachwytem reklamowała, się nie odbyło, by po chwili być z tej decyzji niezwykle zadowoloną. Znika, zaszywa się, najczęściej wtedy, kiedy jej wypowiedź jest niezbędna. Inne jej wpadki wymieniać by długo.

Mimo braku kompetencji, to właśnie polityczny nos oraz inteligencja, nadzwyczajna erudycja i doświadczenie miały stać za nową minister. Przynajmniej według premiera Donalda Tuska. Szef rządu widział ją jako twarz zbliżającego się Euro, katalizator złej aury, jaka spowija polski sport, z PZPN i jego działaczami na czele.

Problem w tym, że Mucha sportu nawet nie czuje, niezwyczajna jest też na razy, jakie ludzie w tym środowiska rozdają bez pardonu. Za całokształ opozycja już zmyła minister głowę, teraz nie szczędzą jej nawet partyjni koledzy. Julia Pitera natrząsa się w telewizyjnym studio z biegania wokół stadionu: „Będzie to jeszcze prześmiewane jeszcze długi czas”. Premier, wiedząc, że świętować w niedzielne południe nie było co, odpowiada dyplomatycznie: „Nie widziałem samego biegu, nic nie mogę powiedzieć na temat estetycznych walorów tego przedsięwzięcia”. Bezwzględny jest za to inny polityk PO, Andrzej Biernat. Sprawę Kaplera i minister Muchy komentuje tak: „Trzeba było znaleźć jakiegoś kozła ofiarnego. W końcu trzeba czymś przykryć komplet gaf, które popełnia się w krótkim okresie”.

Nie trzeba opierać się na przeciekach z wnętrza PO, że premier czuje się minister sportu mocno zawiedziony, a jej następcą może zostać Ireneusz Raś. Cała ta sprawa ze stadionem, pasmem innych niepowodzeń, a już na pewno słowa Biernata, które brzmią jak wyrok, wskazują, że po pierwszych rezerwowych premier może zacząć sięgać właśnie do ministerstwa sportu.