Blog Przemysława Iwańczyka

Nie porywa mnie siatkarska publiczność, która buja się w rytmie „Que Sera Sera”, ale na boiskowe wydarzenia reagować nie potrafi. Wolę spontaniczne grupy wyedukowanych siatkarsko fanów, którzy umieją docenić zawodników za piękne zagrania, ale i dać wyraz swojemu niezadowoleniu, kiedy któryś z graczy ewidentnie da plamę. Takich kibiców ma w Polsce kilka klubów, dzięki czemu siatkówka jest nie tylko piknikiem, ale wydarzeniem, które pamięta się tygodniami.

Kto jeździ po siatkarskich halach w Polsce, ten wie, o których kibicach myślę. Nie mierżą mnie nawet ich pomruki na zagrywającego rywala, albo gwizdy w kierunku sędziego, który popełnia ewidentny błąd. Jednak wyzwiska „sędzia ch...” lub „Jeb... PZPS” to gruba przesada. Kibolska maniera, której w siatkówce nikt nie chce, o której mówić trzeba, piętnować, by za chwilę - tak jak w PZPN - jedynym celem związkowych działaczy nie była walka z kibolskim „przebojem”.

Wierzę, że okrzyki w jastrzębskiej hali były tylko incydentem. Cieszy mnie reakcja prezesa Zaksy Kazimierza Pietrzyka, który nie przymyka oka na tę gafę, tylko obiecuje, że jeśli kibice zawinili, wyciągnie wobec nich konsekwencje. Wierzę też, że opamiętają się również co bardziej wyrywni fani z Kędzierzyna. Wolę kojarzyć ich z fajnym, niesterowanym dopingiem, o którym pisałem wyżej, ze wspaniałymi widowiskami, jakie współtworzą, niż nikomu niepotrzebnym występkiem, o którym mówi teraz cała Polska.

Zakłady bukmacherskie w bwin.com. Zarejestruj się i zgarnij bonus!